Z ogromną radością i odrobiną wzruszenia, ale też z tym charakterystycznym dla nas uśmiechem w kąciku oka, pragniemy na zakończenie tego roku donieść uprzejmie, że okruchy dobra, czasem pachnące korzenną przyprawą pierniczków, czasem miękkie jak własnoręcznie robione szaliki, a czasem zupełnie niepozorne jak drobne gesty i słowa, wyruszyły w drogę i trafiły w niezliczoną ilość rąk. W ręce małe i duże, zmarznięte i ciepłe, zabiegane i wyczekujące. Każdy z tych okruchów niósł w sobie coś więcej niż tylko materialny kształt. Niósł intencję, uważność i cichą myśl: ?jesteś ważny?.

Bardzo się cieszymy, że choć w ten sposób mogliśmy komuś umilić czas Adwentu i świąt. Ten czas, pełen światła, refleksji, czasem radości, a czasem zadumy. Jeśli nasze pierniczki wywołały uśmiech, jeśli szalik ogrzał nie tylko szyję, jeśli herbatka przywołała wspomnienie i poruszyła duszę i serce, a drobiazg stał się na chwilę małym symbolem czyjejś życzliwości, to znaczy, że wydarzyło się coś naprawdę ważnego. I że  było warto.

Dziękujemy zatem z całego serca członkom i wolontariuszom Stowarzyszenia Nasze Kalety, tym, którzy piekli, dziergali, pakowali, nosili, planowali i nie pytali, tylko działali. Nasze podziękowania kieruję również ku wszystkim Osobom, dzięki którym to dobro mogło wyruszyć dalej w świat i znaleźć swoich adresatów. Szczególne słowa wdzięczności kierujemy do Anny Gansiniec, Pani dr Beaty Poprawy, Pana Łukasza Wylężka oraz Bernadety Mach Wiatowskiej za tę nieustanną gotowość, by wspólnie nieść coś dobrego dalej, bez fanfar, za to z sercem. Każdego pracowitego dnia.

Bo dobro, jak wiemy, najlepiej smakuje wtedy, gdy jest dzielone. A współpraca z Państwem jest nie tylko przyjemnością, ale i zaszczytem. Dziękujemy, że możemy iść tą drogą razem, czasem wzniosłą, czasem z przymrużeniem oka, ale zawsze w stronę człowieka.

Szczęśliwego Nowego Roku.